„Skrzydła, których nie widać” – poruszający wieczór poświęcony rodzicom i opiekunom dzieci z niepełnosprawnościami

14 listopada 2025 roku w Powiatowym Centrum Kultury Alternatywnej w Środzie Śląskiej odbył się wernisaż wystawy „Skrzydła, których nie widać” — wydarzenie otwierające projekt artystyczno-społeczny autorstwa Lidii Misiuny. Projekt ten poświęcony jest macierzyństwu i rodzicielstwu w sytuacji, gdy w rodzinie pojawia się dziecko z niepełnosprawnością. Jego misją jest ukazanie emocji, codzienności, wyzwań, ale również siły, odwagi i niewidzialnych skrzydeł, które rodzice i opiekunowie rozwijają każdego dnia.

Głos bohaterek dnia codziennego

Podczas otwarcia Lidia Misiuna podkreślała, że wystawa i cały projekt mają jeden fundamentalny cel — oddać głos mamom dzieci z niepełnosprawnościami:

„Bohaterki tego projektu to bohaterki Dnia Codziennego — kobiety, które często pozostają w cieniu, mimo że dźwigają odpowiedzialność przekraczającą ludzkie wyobrażenia. W Polsce wciąż za mało mówi się o potrzebach rodzin i opiekunów osób z niepełnosprawnościami, o konieczności realnego, systemowego wsparcia i wyspecjalizowanej opieki. Niepełnosprawność nie jest wyborem — dlatego wymaga konkretnych, celowanych rozwiązań i specjalistów najwyższej jakości. Ten projekt powstał z pieczołowitością i ogromną dbałością o to, by moje bohaterki czuły się zauważone, wysłuchane i naprawdę ważne.”

Ta myśl stała się sednem zarówno wystawy, jak i całego przedsięwzięcia – przestrzenią do rozmowy, uważności i pełnego szacunku spotkania z doświadczeniem matek.

Przestrzeń rozmowy i wzajemnego wsparcia

Wernisaż zgromadził rodziny, przyjaciół oraz osoby wspierające środowisko rodziców dzieci z niepełnosprawnościami. Uczestnicy podkreślali, że wydarzenie miało charakter zarówno refleksyjny, jak i pełen pozytywnej energii — dokładnie taki, jaki organizatorka chciała stworzyć.

Ważnym punktem programu była rozmowa z ekspertkami z Socjolożki.pl — Kasią Krzywicką-Zdunek i Dorotą Peretiatkowicz — które, nawiązując do raportu Polki’25, przedstawiły aktualną perspektywę kobiet i rodzin w Polsce. Ich lekki, a jednocześnie mądry sposób mówienia o trudnych zjawiskach pozwolił rozwinąć kontekst, w którym funkcjonują współczesne mamy i opiekunowie dzieci z niepełnosprawnościami.